Ngunit Nakita Kita

Pagod na pagod na akong lumaban
Para sa mga labang walang kahahantungan
Pagod na akong lumaban para sa laban
Na kailanman ay hindi matatapos
Pagod na ang isipan at diwa ko
Bugbog na ng mga pangakong napako,
Masasakit na salita, at mga karanasang
Nag-iiwan nang malalim na sugat.
Gusto ko nalang huminto, magpahinga,
At lumayo sa lahat ng sakit.

Ngunit nakita kita.
Nagtapat ang ating mga mata.
O, kay tagal kitang hinintay.
Ako’y nabuhayan muli.
Isipan ko ay natahimik.
Diwa at puso ay nagising.
Naalala ko kung bakit
Kailangan kong lumaban.
Dahil sayo, dahil sa akin,
Para sa atin at sa bukas natin.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s